تأملی فلسفی در نسبت «خوراک مرغ» و «جهانشهری ها»

شب گذشته انبوه مخاطبانی که رأس ساعت 7 شب پای تلویزیون منتظر پخش برنامه «جهانشهری ها» بودند با یک برنامه آشپزی با موضوع «روش تهیه خوراک مرغ» مواجه شدند. طبعا پرسش های گوناگون فلسفی، عرفانی، فرهنگی، اجتماعی، قضایی، غذایی و ... بر ذهن مخاطبان نقش بست. واقعا چه نسبتی است میان «جهانشهری ها» و «خوراک مرغ»؟

برخی متفکران بر این باورند که به این واقعه باید از زاویه «پوزیتیویستی» (بچه مثبت) نگریست. بدین تعبیر که چون برخی مخاطبان با دیدن برنامه «جهانشهری ها» دچار غش و ضعف شدید شده و قند خون آنها به شدت افت می کند، لازم است پس از اتمام برنامه بلافاصله تقویت شوند. لذا آموزش روش پخت یک غذای ساده و «سریع الپخت» مثل «خوراک مرغ» قبل از پخش برنامه «جهانشهری ها» را می توان به عنوان یک شیوه «پیشگیری بهداشتی» و حتی نوعی «پدافند غیر عامل» به حساب آورد.

در مقابل برخی اندیشمندان که گرایش به مکتب «نگتیویستی» (بچه شر) دارند معتقدند پخش برنامه «خوراک مرغ» واجد معانی عمیق استعاری بود و در واقع نوعی هشدار لطیف به برنامه «جهانشهری ها» است تا این برنامه گمان نکند که چون اسمش «جهان» دارد خیلی چیز بزرگ و مهمی است.  وقتی یک «مرغ» بتواند «جهانشهری ها» را اینگونه «کیش» کند و عقب و جلو براند طبعا بقیه باید حساب کار خود را بکنند و «مات» شوند.

با توجه به شدت یافتن این بحث عمیق فلسفی، روابط عمومی موسسه کرسی های آزاد اندیشی اعلام کرد به زودی یک کرسی یا لااقل یک چهارپایه جهت تداوم این بحث در اختیار متفکران موافق و مخالف نظریه های فوق قرار خواهد داد.

/ 0 نظر / 11 بازدید