نوشته یک ایرانی خارج از کشور

چندی پیش مطلبی را می خواندم که خبر از تولید و پخش مستندی با نام «جهانشهری ها» میداد. عوامل فیلم دوربین به دست گرفته اند و در کشورهای مختلف (دز اروپا و آمریکای جنوبی و ...) پای صحبت کسانی نشسته اند که اسلام آورده اند. در مورد تجربیاتشان، دلیل گرایش شان به اسلام، حوادث قبل و بعد از مسلمان شدن و ... صحبت می کنند.

چند روز بعد، سر شب که کارم تقریبا تمام شده بود در اتاق کارم از طریق اینترنت مشغول تماشای تلویزیون شدم. به طور اتفاقی برنامه ای پیدا کردم که به زبان انگلیسی در حال پخش بود. تعجب کردم. سابقا چنین چیزی در تلویزیون مرسوم نبود، آن هم در شبکه سه. یک جوان انگلیسی داشت در مورد تجربیاتش صحبت می کرد، که مدتی در سوریه زندگی کرده و از حال و هوای حرم حضرت زینب می گفت. بعد در مورد سفرش به مشهد و اینکه حرم امام رضا به طرز عجیبی «peaceful» بوده و آرزوی اینکه ای کاش می توانستم همیشه همین جا بمانم.

آنقدر برنامه برایم جالب بود که تا انتهایش نگاه کردم. بعد از اینکه تمام شد، اول تیتراژش نوشته بود: «جهانشهری ها». بله. این همان مستند بود.

 

این مطلب را می نویسم برای تشکر از سازندگان مجموعه و همچنین کسانی که «عقل کرده اند» و آن را در ساعت مناسبی در شبکه پربیننده ای در جدول پخش گذاشته اند. و همچنین از کسانی که احتمالا در آینده نزدیک فایل کامل این برنامه را برای دانلود در سایت های خودشان قرار می دهند.

 

در این مدت کوتاهی که دور از کشور عزیزمان زندگی می کنم، فرصتی شده که از بیرون، از خارج گود به بعضی پدیده ها نگاه کنم. آگاهی نسبی از نظرات مردم سایر کشورها (گاهی از طریق امکاناتی مثل توییتر یا وبلاگ و کامنت های سایتهای خبری و ...) در مورد ایران، خاورمیانه، شرق، اسلام و ... تجربه مغتنمی است. همین می شود که وقتی برنامه ای مثل راز، فیلم هایی مثل جشنواره عمار، یا همین مجموعه جهانشهری ها را نگاه می کنم، حسی به من می گوید که چیزی در حال تغییر است، حرکتی در حال آغاز است...

 

نقل از: وبلاگ «لف لام میم»

http://alef-lam-mim.blogfa.com/post-289.aspx

/ 0 نظر / 15 بازدید