نقدی بر مستند «ادگاردو»

سایت «تریبون مستضعفین» در ادامه سلسله گزارش های خود از «جشنواره فیلم عمار» نقدی به قلم آقای «میلاد نوریان» بر مستند «ادگاردو» (قسمت اول مجموعه مستند جهانشهری ها) منتشر کرده که در زیر از نظرتان می گذرد:

ظرفیت‌های جهانی انقلاب اسلامی از نگاه جهان‌شهری‌ها

ادگاردو اسعد و شهاب اسفندیاری در جمع جوانان شیعه سرخپوست. (آبانکای، پرو)

مستند «جهانشهری‌ها» نخستین فیلم به نمایش درآمده در این سانس بود که داستان زندگی یک آرژانتینی لبنانی الاصل است که در ایام جوانی و تحت تأثیر انقلاب اسلامی به ایران سفر می‌کند و طلبه می‌شود. موضوع فیلم که روایت هجرت مردی از بوینس آیرس از آمریکای جنوبی به شهر قم است می‌تواند در مخاطب ایجاد کنجکاوی و انگیزه کند و او را برای مطلع شدن از داستان و سرگذشت زندگی ادگاردو اسعد با خود همراه کند.

راوی فیلم خود «ادگاردو» است و داستان زندگی او را از زبان خودش می‌شنویم. یکی از ویژگی‌های خوب این مستند همراه شدن دوربین مستندساز با سوژه‌ی خود در شرایط و کشورهای گوناگون است. به گونه‌ای که ما هم تصاویری از قم می‌بینیم و هم تصاویری از اسکاتلند، پرو، ونزوئلا، بولیوی، کوبا و… که این موضوع می‌تواند تأثیر بیشتری بر روی مخاطب بگذارد و میزان همدلی او با شخصیت فیلم را بیشتر کند. اگر چه فیلم سعی می‌کند در پرداختن به جزئیات دقیق عمل کند و با به تصویر کشیدن عکس‌های دوران جوانی در آرژانتین یا اوایل دوران طلبگی در قم و حتی پخش تصاویر مناظره‌های رادیویی و تلویزیونی در شبکه‌های گوناگون از دادن خوراک مناسب به تماشگر غافل نباشد اما جای خالی یک موضوع نیز احساس می‌شود.

دوربین مستندساز اگر چه ادگاردو را در شرایط متفاوت و گوناگونی به تصویر می‌کشد اما به راحتی از کنار این جزئیات می‌گذرد و مثلا از همراهی مستندساز و سوژه‌ی خود در هر کشور تنها چند ثانیه‌ی کوتاه نصیب تماشاگر می‌شود بدون این‌که پرداخت و بهره‌برداری مناسبی از این فرصت پیشامده شود. به عنوان مثال در انتهای فیلم نوشته می‌شود که افراد زیادی توسط ادگاردو به دین اسلام گرویده‌اند اما چه بهتر بود به جای این که تماشاگر از طریق کلمات و نوشته از این موضوع مطلع شود به وسیله دوربین و مثلا مصاحبه با تعدادی از این افراد به این آگاهی می‌رسید. بر خلاف بسیاری از آثار مستند که معمولا فیلم‌ها به عارضه‌ی طولانی بودن بدون توجیه دچار هستند، ظرفیت و پتانسیل این اثر این اجازه را به کارگردان می‌داد که بر مدت زمان فیلم خود اضافه کند و وقت بیشتری را برای پرداختن به سوژه فیلم خود اختصاص دهد.

از نکات قابل توجه در زمان نمایش فیلم در سینما فلسطین این بود که کارگردان اثر دکتر شهاب اسفندیاری به همراه شخصیت اصلی فیلم یعنی آقای ادگاردو اسعد نیز در سالن سینما حضور داشتند و یکی دیگر از نکات جالب توجه تشویق طولانی مدت و بیش از معمول حضار در سالن پس از نمایش فیلم بود که خود می‌تواند نشانگر میزان اثرگذاری و رضایت مخاطبان از این اثر مستند باشد.

/ 0 نظر / 30 بازدید